بابا لنگ دراز Close
تبلیغات در بلاگ اسکای
دوشنبه 5 فروردین ماه سال 1387

تنبور مست فرارسیدن نوروز باستانی را به یاران همراه تبریک عرض نموده آرزوی سالی پربار برای هنر موسیقی را دارد .با امیدبه این که در سال نو از فراق نگوییم ٬ بار دیگر یاد و خاطره حاج قربان سلیمانی را گرامی می دارم و سر آغاز  سال نو را به بامداد خسته ادبیات ایران وامیگذاریم:

سالی

نوروز

بی‌چلچله بی‌بنفشه می‌آید،
بی‌جنبش ِ سرد ِ برگ ِ نارنج بر آب
بی گردش ِ مُرغانه‌ی رنگین بر آینه.

 

سالی

نوروز

بی‌گندم ِ سبز و سفره می‌آید،
بی‌پیغام ِ خموش ِ ماهی از تُنگ ِ بلور
بی‌رقص ِ عفیف ِ شعله در مردنگی.


سالی

نوروز

همراه به در کوفتن مردانی

سنگینی‌ بار ِ سال‌هاشان بر دوش:
تا لاله‌ی سوخته به یاد آرد باز
نام ِ ممنوع‌اش را

و تاقچه گناه

دیگر بار

با احساس ِ کتابهای ممنوع
تقدیس شود.

در معبر ِ قتل ِ عام
شمع‌های خاطره افروخته خواهد شد.

دروازه‌های بسته

به ناگاه

فراز خواهد شد

دستان اشتیاق

از دریچه ها دراز خواهد شد

لبان فراموشی

به خنده باز خواهد شد

و بهار

در معبری از غریو

تا شهر خسته

پیش باز خواهد شد.

 

سالی

آری

بی گاهان

نوروز

چنین

آغاز خواهد شد.

شنبه 13 بهمن ماه سال 1386

با گذشت سه دهه از انقلاب ایران حوزه فرهنگ و هنر هم راستا با تغییرات سیاسی  دوچار دگرگونی بنیادین می شود و همین امر مشکلات بیشماری را در پی داشته است. تنگناهای قانونی در کنار کارشکنی های غیر قانونی هر روز دردی تازه بر پیکره  رنجور فرهنگ ایران وارد می کند . فستیوال های هنری که اغلب در غالب فجر در ایران برگزار می شود علی رغم سابقه بیش از دو دهه خود هر ساله بی رمق تر از پیش  در جریان است. سازمان های موازی دولتی  که مسئولیت سنگین این بخش را بر عهده گرفته اند پس از سال ها هر یک به نوعی سیاست های حزبی و اعتقادی خود را پیاده می کنند و در میان فرهنگ و هنر قربانی شوم مدیریت ناکارامد دولتی است.

  درجشنواره موسیقی فجر که هرساله به عنوان گسترده ترین واقعه هنر موسیقی در ایران برگزار می شود سال به سال به جای حرکت رو به جلو شاهد افت کیفی هستیم  . دخالت نهاد های دولتی و کمبود های آن حضور یسیاری از اساتید و گروه های برجسته موسیقی را  منتفی کرده و در سطح بین المللی نیز از جایگاه درخوری برخوردار نیست.

همین سرانجام نا مبارک را در روز های گذشته فراروی جشنواره بیست و ششم فیلم فجر می بینیم آنگونه که بسیاری از کارگردانان برجسته کشور به دلایل مختلف از شرکت در آن امتناع کردند.

با روند پیش رو نه تنها گرهی از مشکلات  فرهنگی کشور گشوده نمی شود که هر روز کلاف سردرگم آن آشفته تر خواهد شد.

دوشنبه 1 بهمن ماه سال 1386

موسیقی ایران یکی از برجسته ترین اساتید نواحی خود را از دست داد.  شایسته بود از حاج قربان سلیمانی و دوتار سحر انگیزش بیش از اینها بشنویم .

 خدمات برجسته این هنرمند گرامی و نقش تاثیر گذارش بر موسیقی خراسان بر کسی پوشیده نیست.

تنبور مست یاد و خاطره این هنرمند شایسته را گرامی می دارد.

***

عکس از خبرگزاری میراث فرهنگی