X
تبلیغات
نماشا
رایتل
چهارشنبه 5 تیر 1392 @ 06:06

برای استاد ابراهیمی

درست همان شب که برای درگذشت استاد شهناز سوگنامه می نوشتم آقای محمد ابراهیمی برایم پیغام گذاشت که استاد احمد ابراهیمی در بستر بیماری است و نیازمند دعا. چقدر آرزو می کردم دست کم تا مدت ها از مرگ ننویسم و خبر درگذشت هیچ کس را نشنوم. این سال ها که در این وبلاگ به کمترین ها بسنده کردم و اغلب ماهی یکبار  مطلبی نوشته ام بسیاری از همین کمترین ها هم از سوگ بود. از پایور و تجویدی و خرم و کسایی و مشکاتیان و بسیاری دیگر بگیر تا به همین آخری شهناز. هرچند که آنقدر داشته های مان از اساتید کم و کمتر شد که حساب ترتیب رفتن شان را از کف داده ام.گمان میکردم اندک داشته های مان اندکی بیشتر میان مان خواهند ماند. این بود که آن شب پیغام را بی کم کاست در متن گذاشتم و خود را با امید سبز بودن پناه دادم. چه میدانستم که باید به زودی سوگوار بزرگی دیگر باشیم. آن هم از گنجینه ی تکرار نا شدنی صبا. آن هم از بازماندگان صدای مخملین بنان. چه می دانستم ابراهیمی هم چه زود خواهد رفت و دریغی دیگر به آن همه دریغ افزون می شود. دریغی از سویدای جان. استاد احمد ابراهیمی هم هوس سفر کرد از غبار نامبارک این بیابان. ای کاش سلام رسان ما بماند در رستاخیز سپیده و باران.تنبور مست درگذشت استاد گرانقدر موسیقی ملی ایران مرحوم احمد ابراهیمی را به خانواده محترم ایشان و جامعه موسیقی کشورمان تسلیت عرض می کند.